De Bilderberggroep: een feitelijke wereldregering?

De Bilderberggroep, nog nooit van gehoord?

Een van de belangrijkste bijeenkomsten van het jaar werd net voor de zomer gehouden. Van 14 tot en met 16 mei 2009 vond in Griekenland immers de jaarlijkse weekendconferentie van de Bilderberggroep plaats. Niks van gemerkt, hoewel u de krant leest, het televisiejournaal bekijkt en ook nog wel eens een tijdschrift wil inkijken? Nochtans komen in de besloten en strikt geheime Bilderbergconferenties het honderdtal belangrijkste en invloedrijkste mensen ter wereld uit politiek, media en bedrijfsleven samen om gedurende drie dagen hun neuzen dezelfde kant proberen op te krijgen. Deelname geschiedt slechts na persoonlijke uitnodiging: wie zich zonder uitnodiging aanmeldt, wordt niet toegelaten, zoals de Nederlandse minister Joseph Luns ooit eens mocht ondervinden.

Uiteraard vinden we hier niets over terug in onze zogezegd ‘vrije’, maar in werkelijk gestuurde pers, die deze bijeenkomst verzwijgt. Iedere vaag bekende quizmaster, iedere tweederangsvoetballer is goed voor liters drukinkt en uren ‘kijkplezier’, maar als de elite der elite zich ieder jaar onder zware bewaking in het grootste geheim afzondert om achter de schermen van de democratie politieke beslissingen over de hele wereld te nemen, verneemt men er niets over. Nochtans zijn er persmensen aanwezig op de Bilderbergconferenties, maar dan niet om over te berichten: wél om in te schatten in welke richting de internationale pers het komende jaar moet gestuurd worden! Zo waren bijvoorbeeld toenmalig hoofdredacteur van de NRC Ben Knapen en Katherine Graham van The Washington Post al aanwezig. Het betreft hier dus deels een samenzwering van de mensen op wie wij vertrouwen voor onze nieuwsvoorziening. Gelukkig zijn er nog genoeg betrouwbare bronnen die hierover wel berichten. Terwijl wij dus druk aan het blokken waren voor wat zuurverdiende examenpunten, werd er dat weekeinde beslist wat de wereld al dan niet zal meemaken komend jaar. Een op zich niet zeer geruststellende gedachte.

Ontstaan van de Bilderberggroep

De Bilderberggroep werd in 1954 mét steun van de CIA (!) opgericht door onder meer Unilever-topman Paul Rijkens, de Belgische premier Paul van Zeeland en de Nederlandse prins Bernhard naar aanleiding van het toen snel toenemende anti-Amerikanisme in West-Europa door de bijna-koloniale bemoeienissen van de Verenigde Staten in Europa. Van 29 tot 31 mei 1954 vond in hotel De Bilderberg – waarnaar de latere geheime organisatie zou genoemd worden – in het Nederlandse Oosterbeek (nabij Arnhem) de eerste Bilderbergconferentie plaats, welke handelde over onder meer de (toen net voorbije) Koreaanse Oorlog en de (toen beginnende) Europese integratie. Uit de eerste Bilderbergconferentie van 1954 werd een permanent bestuursorgaan geboren, dat instaat voor de organisatie van de conferenties en het uitnodigen van de deelnemers. Prins Bernhard was toen voorzitter van de Bilderberggroep en had hiervoor nauw overleg gepleegd met toenmalig hoofd van de CIA Walter Bedell Smith. Bernhard bleef voorzitter tot 1976, toen hij in opspraak raakte in het enorme Lockheedschandaal (waardoor dat jaar geen Bilderbergconferentie plaatsvond). Zijn dochter koningin Beatrix woont nog steeds frequent de Bilderbergconferenties bij. En prinses Maxima werd in de Nederlandse cultuur ingewijd door professor Victor Halberstadt, hoogleraar aan de Leidense universiteit en tevens voormalig ere-secretaris-generaal van Bilderberg. Het (ultramoderne) hoofdkantoor van de Bilderberggroep bevindt zich in de Nederlandse stad Leiden. Momenteel is de Belgische zakenman en burggraaf Etienne Davignon voorzitter.

De Bilderbergconferenties worden gefinancierd door grote bedrijven, steenrijke financiers en – in ieder geval de eerste Bilderbergconferenties – de CIA. Zo werd de vierde Bilderbergconferentie van 1957 betoelaagd met 30.000 dollar van de Ford Foundation, die eveneens in 1959 48.000 dollar en in 1963 60.000 dollar toestak. Deze jaarlijkse samenkomsten vinden plaats in luxueuze hotels of residenties in Europa. Om de vier jaar wordt wel een Bilderbergconferentie in Noord-Amerika gehouden. Zo vond de Bilderbergconferentie van 31 mei tot 3 juni 2007 plaats in het Ritz-Carlton Hotel in Istanboel, terwijl die van 5 tot 8 juni 2008 doorging in Chantilly in de Amerikaanse staat Virginia. Twee Bilderbergconferenties werden in België gehouden: een van 21 tot 23 april 1972 in La Réserve in Knokke en een van 1 tot 4 juni 2000 in hotel Chateau du Lac in Genval. De militaire inlichtingendiensten van de landen waar de Bilderbergconferenties plaatsvinden, verzekeren de veiligheid der deelnemers.

Nieuwe Wereldorde

De Bilderberggroep beslist buiten iedere vorm van democratie om minstens deels over de richting van de wereldpolitiek. Daarmee vormt Bilderberg de facto een soort onverkozen wereldregering die op zeer lange termijn dreigt uit te monden in een dictatoriale, kapitalistische Nieuwe Wereldorde geleid door Bilderbergers. Dat dit zeer ernstig te nemen valt, bleek in de jaren 1970 toen vanuit Bilderberg besloten werd tot de fameuze autoloze zondagen, terwijl in de havens van Antwerpen en Rotterdam olietankers niet gelost mochten worden. Tijdens de Koude Oorlog drong Bilderberg ook het atlantisme aan West-Europa op, waardoor Europa onderhorig werd aan de VS. Die Nieuwe Wereldorde houdt concreet in dat de nationale soevereiniteit en beslissingsmacht van de staten worden vervangen door een gecentraliseerd internationaal bestuur dat beslissingen kan nemen voor de gehele wereld. Een citaat over Bilderberg van Labour-politicus Lord Healey getuigt hier trouwens van: “To say we were striving for a one-world government is exaggerated, but not wholly unfair”. Dat plan is trouwens niet nieuw, gegeven het feit dat de Bilderberggroep steeds een verdere unificatie en integratie van de Europese Unie (zoals de introductie van de euro, cfr. infra) zeer sterk heeft gestimuleerd.

Het creëren (of eerder dramatiseren) van internationale ‘rampen’, zoals de zogenaamde global warming en het uitbreken van een zogenaamde pandemie als de varkensgriep, helpt uiteraard ook om de wereldbevolking te overtuigen dat er een supranationaal orgaan moet onstaan om deze internationale problemen te bekampen (en bijgevolg zou de logische oplossing het opgeven van de nationale soevereiniteit moeten zijn)[1]. De Bilderberggroep creëert aldus angst onder de bevolking en buit die ook uit door het banggemaakte volk maatregelen te doen goedkeuren die uiteindelijk hun vrijheid sterk zullen inperken. Een prachtvoorbeeld hiervan zijn de zogezegde ‘antiterrorismemaatregelen’ die na 9/11 zijn ingevoerd in de VS…

Politici als marionetten van Bilderberg

De Bilderberggroep ondersteunt en promoot voorts internationaal op zeer actieve wijze politici wiens overtuigingen overeenkomen met de belangen der Bilderbergers (lees: die sterk voorstander zijn van big business). Bilderberg speelt ook kingmaker door prominente politici eerst uit te nodigen op een Bilderbergconferentie vooraleer ze verkozen worden met enorme steun van de internationale mediabedrijven van Bilderbergleden. Zo bezocht toenmalig gouverneur van Arkansas Bill Clinton de Bilderbergconferentie van 1991 om in 1992 de Amerikaanse presidentsverkiezingen te winnen. In 1993 woonde Tony Blair, toen nog een parlementslid van de oppositiepartij Labour, dan weer de Bilderbergconferentie bij om er de steun van Britse mediagroepen (onder meer de krant The Sun) te verwerven om zich in de verkiezingen van 1997 tot premier te kunnen laten verkiezen. Verder waren álle (!) recente voorzitters van de Europese Commissie aanwezig op Bilderbergconferenties vóór ze werden benoemd. En bijzonder recent diende ook Belgisch premier Herman Van Rompuy zich aan te bieden op een Bilderbergmeeting alvorens te kunnen benoemd worden tot de eerste Europese president. Naast manipulatie van verkiezingen worden desnoods verkiezingsuitslagen vervalst om ‘hun’ pionnen aan de macht te brengen. De Bilderberggroep zorgt er dus actief voor dat hun favoriete politici op de hoogste posten benoemd worden. Bilderbergvoorzitter Etienne Davignon doet dit echter af als dat Bilderberg “gewoon uitstekende talentontdekkers” zijn.

De Bilderberggroep organiseerde ook reeds diverse oorlogen en economische recessies om zijn doel te bereiken. Zo zat Bilderberg achter de NAVO-aanval op Servië in 1999, die leidde tot de val van Slobodan Milosevic. Verder werd ook de Amerikaanse aanval op Irak in 2003  beslist op de Bilderbergconferentie van 2002. Deze gevaarlijke groepering aarzelt tevens niet om hen niet welgevallige wereldleiders te laten vermoorden of af te zetten. Zo beval Bilderberg de moord op de Amerikaanse president John F. Kennedy omdat hij in 1963 het kleine aantal Amerikaanse soldaten uit Vietnam wou terugtrekken aangezien de Amerikaanse legerleiding immers inzag dat de VS deze oorlog nooit kon winnen. Kennedy’s opvolger én Bilderbergpion Lyndon B. Johnson dreef onmiddellijk na zijn aantreden het aantal Amerikaanse troepen in Vietnam op tot 536.000 (!) in 1968 en plaatste gigantische, miljarden dollars kostende militaire bestellingen bij het ‘militaire-industrieel complex’, dat grotendeels in handen van Bilderbergers is. Behalve dat Bilderbergers enorm veel geld verdienden aan de Vietnamoorlog, zou deze oorlog de Amerikaanse maatschappij totaal ontwrichten en individualiseren, waardoor de liberaal-zionistische Bilderbergagenda voor een belangrijk deel gerealiseerd werd. Ook Brits premier Margaret Thatcher werd afgezet bij oekaze van Bilderberg. De Bilderbergers hanteren tevens frequent de term ‘New World Order’ als ze het hebben over hun einddoel van integratie van alle landen in de wereld in een supranationale structuur zoals de Europese Unie. Het staat buiten kijf dat Bilderberg zonder enige twijfel een van ‘s werelds machtigste geheime genootschappen is.

Wie zijn de Bilderbergers?

De leden van de Bilderberggroep zijn centrale bankiers, defensie-experten, mediamagnaten, ministers, parlementsleden, Europese Commissarissen, industriëlen, leden van koninklijke families, internationale financiers en politieke leiders uit Europa en Noord-Amerika. Zo zijn de voormalige Amerikaanse Minister van Defensie Donald Rumsfeld, Amerika’s ‘reizende diplomaat’ Henry Kissinger, voormalig voorzitter van de Wereldbank Paul Wolfowitz en voormalig Iers EU-Commissaris Peter Sutherland (tevens voormalig voorzitter van Goldmann Sachs en British Petroleum) actieve Bilderbergers, evenals leden van de financiersfamilie Rockefeller. Ook de voorzitters van de Europese Centrale Bank en van vele multinationale ondernemingen als Nokia, DaimlerChrysler en Pepsi, topmensen van The Financial Times en The Washington Post en zelfs de Belgische kroonprins Filip waren reeds aanwezig op Bilderbergconferenties. Dat de Bilderberggroep invloedrijk is, is dan ook een understatement. Zo werd de introductie van de euro geregeld vanuit Bilderberg[2], bekleden heden Bilderbergers vrijwel alle topposities in de regering-Obama en bracht Bilderberg ook de huidige economische crisis tot stand door reeds in 2006 te beslissen om het jaar daarop de Amerikaanse vastgoedmarkt te laten instorten[3].

Geheimhouding

Het feit dat de jaarlijkse Bilderbergconferenties nauwelijks bekendgemaakt worden én dat alles wat daarop besproken wordt geheim blijft, wijst er op dat de Bilderberggroep niet veel goeds voor heeft met de ‘naïeve’ bevolking, voor wie Bilderberg onzichtbaar is. De meeste critici omschrijven de liberaal-zionistische Bilderberggroep als ronduit kwaadaardig. Zeker is dat dit geheime netwerk de manier waarop de wereld draait, sterk beïnvloedt en zo mee de internationale publieke opinie vormgeeft. Deze groepering van zéér rijke en machtige mensen promoot dus actief Atlantische samenwerking en internationale vrijhandel en stuurt daarbij zowel de Europese als Noord-Amerikaanse regeringen. Of zoals Bilderbergvoorzitter Etienne Davignon zegt: “Het is vanzelfsprekend dat er bij Bilderberg internationalisten samenzitten”. De Bilderberggroep ondersteunt bijgevolg zeer sterk de Wereldhandelsorganisatie (WHO), de globalisering, de (transatlantische) NAVO en de Europese integratie.

De vraag is nu waarover de Bilderbergconferentie het dit jaar heeft gehad. De meeste bronnen gaan ervan uit dat het onder meer handelde over de sturing van de (zelf geschapen) economische crisis en hun volgende stappen om hun macht uit te buiten. Enkele onderzoeksjournalisten zochten naar bewijzen voor deze speculaties, maar beschermd door honderden Griekse soldaten, zeemacht en 2 F-16′s[4] werd hen, die het eigenlijk alleen maar waagden om daar gewoon hun werk te doen, het leven grondig onmogelijk gemaakt[5]. Onder meer The Guardian-journalist Charlie Skelton werd zwaar aangepakt en beleefde er de schrik van zijn leven. Gelukkig slaagden ze er ondanks alle tegenwerking in om voldoende materiaal te verzamelen om ons een degelijk beeld te geven over wat er het weekeinde van 14 tot 16 mei 2009 plaatsvond en wie het precies heeft bijgewoond.

De Bilderbergconferentie van 2009

Iedereen die op het bewuste weekeinde in het Nasfika Astir Palace Hotel in Vouliagmeni (nabij Athene) aanwezig was uitvoerig behandelen, is uiteraard ondoenbaar, maar geïnteresseerde lezers kunnen de aanwezigheidslijst raadplegen via het internet[6]. Op dit onderonsje van vooral politiek invloedrijke mensen en een zeer groot aantal internationale bankiers en Wall Streetnotabelen werd België vertegenwoordigd door niemand minder dan prins Filip, Guy Verhofstadt en uiteraard Bilderbergvoorzitter Etienne Davignon. Kennelijk houdt Verhofstadt zich naast Vlaanderen en Europa nog met andere zaken bezig. Misschien kan hierover eens een parlementaire vraag gesteld worden?

De regering-Obama had eveneens een heuse delegatie afgevaardigd naar de recente Bilderbergconferentie. Niet verwonderlijk vermits tal van Obama’s kabinetsleden en persoonlijke adviseurs Bilderbergers zijn, onder meer Timothy Geithner (Minister van Financiën), Richard Holbrooke (speciaal afgevaardigde voor Afghanistan en Pakistan), James Jones (nationale veiligheidsadviseur voor het Witte Huis) en Lawrence Summers (voorzitter van de Nationale Economische Raad van het Witte Huis). Daarnaast waren nog Condoleezza Rice, Jacques Chirac, de voormalige Zweedse premier Carl Bildt, de internationale bankier David Rockefeller, voorzitter der Europese Centrale Bank Jean-Claude Trichet, tientallen vertegenwoordigers van internationale bedrijven, tal van eerste ministers[7], de voorzitter van de Wereldbank, de voorzitter van de Europese Commissie en leden van koninklijke families (zoals koningin Sofia van Spanje en prins Constatijn en koningin Beatrix van Nederland als grootste aandeelhouder van het oliebedrijf Royal Dutch Shell) aanwezig. Met zulke machtige leden kan natuurlijk heel gemakkelijk een en ander geregeld worden op wereldvlak…

In het algemeen waren veel architecten van de economische crisis aanwezig, evenals degenen die de crisis moeten ‘oplossen’. Daniel Estulin, samen met Jim Tucker één van de onderzoeksjournalisten die een doorn zijn in het oog van de Bilderberggroep, stelt vast dat er twee manieren naar voren werden geschoven om de wereldwijde financiële crisis zoveel mogelijk te gebruiken om de doelen te realiseren waar de Bilderbergers al zo lang naar streven: primo een langdurige depressie creëren en zo de wereld een paar decennia in armoede en economische achteruitgang onderdompelen óf secundo een korte, maar krachtige depressie om zo snel drastische veranderingen door te voeren zodat hun Nieuwe Wereldorde tot stand kan komen[8].

Besluit: Bilderberg, vandaag een feitelijke wereldregering?

De Bilderberggroep heeft zeer veel invloed in de wereldpolitiek en kan onmogelijk als een ‘fantasierijke complottheorie’ worden afgeschreven. Het is echter nog geen wereldorde omdat de Bilderbergers hun beslissingen en samenkomsten nog in het uiterste geheim moeten regelen. Ze weten namelijk heel goed dat de volkeren, eens ze zouden beseffen waar Bilderberg mee bezig is, hen de rug zouden toekeren. Het principe dat van alle deelnemers wordt gevraagd om geheimhouding over wat op de Bilderbergmeetings wordt besproken, zal bijgevolg nog lang blijven gelden[9]. Wat niet weet, niet deert, denken de Bilderbergers.

Dat de Bilderberggroep zijn macht nog meer zal uitbreiden, indien er niets tegen wordt gedaan, is vrij duidelijk. De tactiek is nochtans eenvoudig te achterhalen: door het creëren van het idee dat er ‘internationale’ problemen bestaan (zoals global warming en de economische crisis) suggereert men tegelijk voorzichtig dat die enkel kunnen opgelost worden via een supranationaal orgaan. Belangrijke gevolgen zijn echter dat de nationale soevereiniteit wordt opgegeven en bijgevolg ook de macht van het volk vermindert. Hierdoor zullen de nationale regeringen eerst zwakker en uiteindelijk overbodig worden, zodat de wereld zal geregeerd worden door één regering, de Nieuwe Wereldorde. Door het gebrek aan bewustzijn van de geheime Bilderbergagenda is het verzet ertegen zwak, hoewel er de laatste jaren in de alternatieve media – omdat die dankzij het internet makkelijker te bereiken zijn – al grondig over wordt bericht en gediscussieerd. Eens het besef algemeen wordt, zal het verzet als vanzelf opkomen. Moge dit artikel hiertoe dan ook een bijdrage leveren.

Geschreven door Erik Langerock

[1] http://www.americanfreepress.net/html/bilderberg_2009_179.html

[2] http://www.congresscheck.com/2009/04/02/bilderberg-chairman-%E2%80%98bilderberg-helped-create-the-euro%E2%80%99/

[3] http://www.wacholland.org/nl/content/de-creatie-van-de-economische-crisis ; http://www.youtube.com/watch?v=y99WD9ejfmk

[4] http://www.guardian.co.uk/world/2009/may/18/bilderberg-charlie-skelton-dispatch

[5] http://www.youtube.com/watch?v=-z6QGLpLkss&NR=1 ; http://researchris.blogspot.com/2009/05/reporter-charlie-skelton-arrested-at.html ; http://researchris.blogspot.com/2009/05/guardian-writer-followed-by-undercover.html

[6] http://researchris.blogspot.com/2009/05/bilderberg-2009-attendee-list-revised.html

[7] De premiers van onder meer Finland en Griekenland waren aanwezig.

[8] http://www.americanfreepress.net/html/bilderberg_2009_179.html

[9] De plicht van de Bilderbergers om uiterste geheimhouding te bewaren over de inhoud van de Bilderbergconferenties is zeer strikt. Het feit dat zelfs quasi niemand van de leden (op een paar uitzonderingen na) expliciet wil toegeven dat ze effectief aanwezig zijn geweest, spreekt boekdelen.