Aanklacht tegen de versecundarisering van het universitair onderwijs
januari 18, 2010 17 commenteren
Mening oud-student denkt wellicht vol heimwee terug aan die heerlijke studententijd. Velen kijken echter verbaasd op bij het horen van woorden als groepswerk, permanente evaluatie en verplichte aanwezigheid in de les. Deze jammerlijke evolutie is echter steeds meer en meer de realiteit in het huidige universitaire onderwijs.
Het begin van het einde
Het startschot voor de versecundarisering van het universitair onderwijs werd reeds enkele jaren terug gegeven met de invoering van het semestersysteem. De universiteiten namen daarbij van het secundair onderwijs de gesplitste jaarindeling over: het universitaire jaarsysteem werd vervangen door een academiejaar met twee periodes van 12 weken lesactiviteit en een aansluitende examenperiode. Dit impliceerde het einde van een tijdperk waarin de Vlaamse student maandenlang kon genieten van het studentenleven, zich cultureel kon ontplooien en naar eigen goeddunken kon beslissen wanneer er gestudeerd moest worden. Een jammerlijk neveneffect van het semestersysteem is intussen dan ook duidelijk zichtbaar geworden: de aloude vrij studentenheerlijkheid werd aanzienlijk beknot.
Verdere versecundarisering
Het bleef echter niet bij het semestersysteem. Academiejaar na academiejaar zien we een progressief toenemende beknotting van het studentenleven en een gestaag afnemende studievrijheid. Onder invloed van socialistische onderwijsideeën en de zogenaamde ‘nieuwe en vernieuwende studiemethodes’ vinden concepten als permanente evaluatie, groepswerk en verplichte aanwezigheid bij lessen meer en meer ingang in de universitaire bestuurskamers. De voor de hand liggende implicatie is dat de Vlaamse studenten steeds minder vrijheid hebben om te zelf uit te maken wanneer, waar en hoe ze kennis willen opdoen.
Studenten ondergaan alsmaar meer de verplichting om deel te nemen aan lessen en groepswerken, want anders wordt de kans op slagen zeer miniem. Effectieve vakkennis wordt hoe langer hoe meer van ondergeschikt belang, interesse in een bepaald vakgebied kan steeds minder persoonlijk uitgediept worden en wordt steeds meer vervangen door gestandaardiseerde basistaakjes zonder enige academische uitdaging. De secundaire onderwijstechnieken geraken aldus jammer genoeg ingeburgerd in de universitaire wereld… Wij bevelen dan ook aan dat de Universiteit Gent zijn slogan ‘Durf Denken’ zou veranderen in ‘Durf Uitvoeren’: voer je werkjes slaafs uit, wees altijd aanwezig in de les en je zult beloond worden.
De gevolgen voor het studentikoze leven hoeven uiteraard geen betoog. Een toenemende tijdsbesteding aan allerlei werkjes impliceert immers een afnemende tijdsbesteding aan studentikoze activiteiten. Het is dan ook niet verwonderlijk dat culturele en maatschappelijk vormende activiteiten steeds minder studenten aantrekken en bijgevolg steeds minder georganiseerd worden door de studentenverenigingen. Jammer.
BaMa als drijfveer voor verdere versecundarisering
De BaMa-hervorming zal overigens nog meer destructieve gevolgen hebben voor de zelfontplooiing van de Vlaamse student. Steeds meer evolueren hogescholen en universiteiten naar elkaar toe en derhalve zullen bovenstaande academisch incorrecte en allerminst kennisverhogende onderwijstechnieken nog verder ingeburgerd raken[1].
In de rand dient nog gewezen te worden op het recente fenomeen van de verengelsing van de universiteit. Onder het motto ‘Het Engels is de lingua franca van de wetenschap’ duiken steeds meer Engelstalige colleges, handboeken en cursussen op. Deze initiatieven bieden niet alleen absoluut geen toegevoegde waarde, dragen geen enkele taalfierheid in zich en zijn zonder enige twijfel destructief voor de onderwijskwaliteit. Het Engels is immers niet de lingua franca van het onderwijs en zal zorgen voor een meer oppervlakkige in plaats van uitgediepte kennisoverdracht. Dat we dit nog moeten meemaken na de decennialange strijd voor de vernederlandsing van de Vlaamse universiteiten… Nederlands = wetenschaps- én onderwijstaal!
Conclusie
Het is duidelijk: indien er niet snel iets verandert, zal de tijd van de academisch zelfontplooiende, sterk cultureel en maatschappelijk actieve Vlaamse student binnenkort voorgoed verleden tijd zijn. Het wordt dringend tijd om een krachtig neen te zeggen tegen de socialistische onderwijsvisie waarin de studievrijheid van elke student beknot dient te worden voor het socialistische hogere doel: een uniforme en gestandaardiseerde staatsopleiding waarin werkelijk iedereen moet kunnen slagen, ongeacht de intellectuele kwaliteit en de effectief geleverde studie-inspanning. Tegelijkertijd dient het studentenleven als culturele en maatschappelijke vormingsbasis geherwaardeerd te worden. Daarom dan ook een krachtig ja voor het afschaffen van voornoemde universiteitsonwaardige studiemethodes en voor de herinvoering van het jaarsysteem.
Professores, bezint eer ge begint!
Geschreven door Thomas B.
[1] Het recente initiatief in Brussel voorspelt weinig goeds: de Hogeschool-Universiteit Brussel is reeds een feit.
Je hebt gelijk, in mijn richting criminologie mag ik niet echt klagen over de taken bijvoorbeeld. Die zijn van een redelijk niveau en hebben mij doen kennismaken met allerlei academische bronnen zoals SienceDirect, Web of Knowledge, Academic Search Elite…
Groepswerken zijn echter ook een plaag binnen onze richting, jammer dat je soms afhankelijk bent van studenten die een pak minder inzet tonen en met dezelfde score gaan lopen.
Nederlands = wetenschaps- én onderwijstaal!
Jouw Vlaamsgezindheid boeit mij geen flikker. Als ik kan kiezen tussen extra deeltjesversnellers, proefbuizen en meettoestellen (wij komen materiaal tekort) bij de Firw, of het geld spenderen om reeds fatsoenlijke Engelse vakliteratuur over exacte wetenschap te vertalen naar het Nederlands, dan kies ik voor het eerste. Wie voor het tweede zal kiezen is een bekrompen, zure taalkwestievlaming.
En geef me nu eens deftige argumenten waarom wij onderwijs in een vreemde taal moeten krijgen in Nederlandstalig gebied?
Ik zou afgaande op uw reactie ook kunnen zeggen dat uw ogenschijnlijke Angelsaksische gezindheid mij geen flikker boeit, maar ik veronderstel dat jij dat geen deftig argument zou vinden. En dat is het ook niet.
Deeltjesversnellers, proefbuizen, meettoestellen, … is volgens mij nog altijd fysische infrastructuur waarmee je bezwaarlijk een relatie met Engels taalgebruik in het onderwijs kan leggen. De tweede vergelijking is ook naast de kwestie: Engelse vakliteratuur kan je immers ook Nederlandstalig doceren.
Thomas, in sommige richtingen heeft het toch voordelen? De meeste vooraanstaande wetenschappelijke vaktijdschriften en vakliteratuur van allerlei richtingen zijn in het Engels, dus een notie van die taal + bijhorend vakjargon is wel aangewezen. Akkoord dat er soms minder diep wordt ingegaan op de stof dan wanneer die in het Nederlands zou gegeven worden, maar het heeft zeker ook z’n voordelen.
Ik heb het dan ook niet over enkele termen en vakjargon hé, Noah. Wel over volledige cursussen die gedoceerd worden in een vreemde taal, zonder dat daar enige nood voor is. Eens een anderstalig wetenschappelijk artikel, een boekje lezen in een andere taal, … dat moet allemaal kunnen en zeker aan een Universiteit. Maar in het wildeweg anderstalige lessen geven zonder noodzaak daaraan… waarom moet dat?
Tja, ik heb er momenteel nog geen last van aangezien ik nog maar in tweede bachelor zit. Zal wel iets te maken hebben om de toegang voor buitenlandse studenten toegankelijker te maken denk ik. Alhoewel als je op Erasmus naar pakweg Barcelona wil gaan dien je ook Spaans te kunnen.
Het heeft uiteraard deels iets te maken met het feit dat buitenlandse studenten hier zo vlot mogelijk zouden moeten kunnen studeren. Dat men voor dat doel – dat we op zich al in vraag kunnen (en misschien wel moeten) stellen (!) – het eigen onderwijsniveau laat devalueren, dat slaat toch werkelijk alles. En toch is het realiteit…
Het zou me allerminst verbazen als men binnen nu en 20 jaar voor elk opleidingsonderdeel permanente evaluatie invoert, er geen onderscheid meer is tussen academische en professionele opleidingen, Nederlands geen onderwijstaal meer is (we kunnen het misschien ook al in het kleuteronderwijs vervangen, er zal wel iemand een goede reden voor vinden onder het mom van gelijke kansen ofzo) én er verplichte quota zijn qua aantal buitenlanders.
Euhm… Een Japanner vindt aan de Todai een nieuwe vorm van halfgeleider uit. Ik wil meteen zijn paper hierover kunnen lezen. Het is dan vrij normaal dat die werken in het Engels gepubliceerd worden: ze bereiken onmiddellijk een groter publiek.
Dat Engelstalige literatuur in het Nederlands gedoceerd kan worden is waar, en dat gebeurt ook bij sommige vakken. Niet bij alle vakken: veel mastervakken zijn Engelstalig, wat ook begrijpelijk is. Iemand die reeds wetenschapper is, maar uitgerekend dat een vak wil volgen aan de RUG kan het nu veel gemakkelijker doen. Dit alles draagt bij tot een vlottere verspreiding van informatie.
Nederlandstalige cursussen uitbrengen voor vakken als “Halfgeleiderfysica III” is iets wat niet gebeurt en niet zal gebeuren. Hoeveel mensen zullen die cursus lezen in het binnenland? 30? 40? En hoeveel mensen zullen een Engelstalig werk hierover lezen? Duizenden?
Blijkbaar hebben de ‘elitairen’ van KASPER zeer veel moeite met bepaalde dingen, zo ook mijn argument over materiaal. Materiaal kost geld. Wij hebben materiaal nodig. Nederlandstalige cursussen opdringen door vertalers in te huren of professoren te verplichten om ze in het Nederlands op te stellen voor een publiek van drie man en een paardenkop kost geld. Dat geld kan beter worden ingezet voor nuttige dingen.
Hoe een vlotter informatieverkeer (het verschaffen van Engelstalig topmateriaal over exacte wetenschappen), gepaard met een verbeterd niveau van de Engelse taal bij studenten, de onderwijskwaliteit doet verminderen is mij een raadsel.
Het zou iets te maken hebben met het feit dat kleine onderdrukte volkjes de neiging hebben om kleinzielig te doen over zulke thema’s. Doet vast pijn, zo geen eigen land hebben en er niet voor durven opkomen.
Overigens vond in het artikel gemekker plaats over Engelstalige boeken en cursussen. Dat gemekker hield op mysterieuze wijze op en werd beperkt tot louter mekkeren over Engelstalige hoorcolleges.
En tegen het jaarsysteem kan ook een argument gebracht worden. Ik krijg nu al een burn-out na elke examenperiode. Ik ga 12 vakken tijdens eenzelfde examenperiode fysiek niet aankunnen.
IK zou nu ook wel geen examenperiode van 12 vakken willen. Imo is er niks mis met het semestersysteem. Permanente evaluatie zie ik toch niet direct gebeuren. Ik heb in mijn (korte) carrière nog geen enkel vak gehad met permanente evaluatie.
@ Flanelcondoom
Eerst en vooral interessant om te weten dat u en Duits Nepal blijkbaar dezelfde persoon zijn. In het vervolg misschien wat consequenter zijn in naamgebruik? Dit terzijde.
Hebt u mij horen argumenteren tégen het gebruik van een internationaal courante taal voor de internationale verspreiding van wetenschap? Ik dacht het niet. Mijn artikel gaat niet over wetenschap en wetenschapstaal, maar over onderwijs.
Het is niet meer dan logisch dat u wetenschappelijke artikels geschreven in anderstalige gebieden in een courant verspreide taal wereldwijd kan lezen (of dat nu Latijn, Frans, Engels of Chinees is … dat is van geen belang). Dat draagt inderdaad bij tot een vlottere verspreiding van informatie.
Anderzijds kan u mij totaal niet overtuigen dat onderwijs (dus kennisoverdracht i.p.v. kennisproductie) beter, effectiever en efficiënter in een andere taal dient te gebeuren dan in de moedertaal van de student. En zoals ik reeds gezegd heb, het gaat er niet over of er eens een anderstalig boek, een anderstalige wetenschappelijke artikel, … gelezen moet worden. Het gaat over het totaalconcept van onderwijs: én hoorcolleges, én lesmateriaal, én aanvullend materiaal.
Grosso modo doen er zich heden ten dage 3 gevallen voor, u zal mij daarin wel kunnen volgen: ofwel volledig Nederlandstalig, ofwel volledig Engelstalig ofwel een mix (zijnde hoorcollege in het Nederlands, lesmateriaal in een andere taal). Voor de tussenvorm kan men nog terechte argumenten pro aanhalen, doch mag het m.i. het geen gemakkelijkheidsoplossing zijn. Lees: niet schrijven van een Nederlandstalige cursus die bedoeld is voor de studenten van dat opleidingsonderdeel, maar gewoon een anderstalig boek nemen dat als leidraad dient bij een soortgelijk opleidingsonderdeel aan een buitenlandse universiteit omdat dat toch zoveel makkelijker is.
Als ik spreek uit eigen ervaring dan moet ik vaststellen dat ik gedurende mijn opleiding plots geconfronteerd werd met volledig Engelstalige vakken die de gedurende vele jaren voordien perfect in het Nederlands gedoceerd werden. De reden daarachter? Meer erasmusstudenten binnenhalen. Voor dat heilige doel verandert men de onderwijstaal en een deel van het lesmateriaal. Ik zie de correlatie niet met onderwijskwaliteit, u wel? Het zorgt daarentegen wel voor méér oppervlakkige kennisoverdracht. Engels is geen synoniem voor onderwijskwaliteit, hoor. Wie les wil in een andere taal, kan altijd naar een universiteit gaan in een land waar die andere taal de moedertaal is.
Tezelfdertijd ben ik overspoeld geworden door allerlei soorten “nieuwe studiemethodes”, gaande van groepswerkjes met peer evaluatie (kwestie om de academische kennis te beoordelen) tot het wekelijks indienen van taken. Geen enkele van die zaken heeft me iets bijgebracht, met als uitzondering zelfstandige papers. Enkel van die laatste leer je nog iets bij. En al die “nieuwe studiemethodes” zien we stelselmatig opduiken in allerlei richtingen, jaar na jaar meer en meer.
En over het jaarsysteem: waarom hebben vele generaties studenten het decennia lang wel aangekund en zou deze generatie studenten het plots niet meer aankunnen? Zijn we met z’n allen dan zoveel dommer, hebben we met zoveel minder doorzettingsvermogen en wilskracht om de examens tot een goed einde te brengen? Een normale werknemer werkt ook minstens 8u per dag en doet er vaak nog enkele overuren bij.
Met die zaken kan ik eens zijn. Maar hier breng je het ook heel anders dan in je artikel.
Wat het jaarsysteem betreft: ja, het kan zijn dat er mensen waren die het aankonden. Het verandert weinig aan het feit dat er mensen zijn die geen jaarsysteem aankunnen maar die niettemin goed genoeg zijn om de richting aan te kunnen. Overuren op je werk doen is niet hetzelfde als een hele maand onder zoveel druk staan dat men nadien met koorts in bed ligt. Heeft weinig te maken met wilskracht hoor.
Wat de nieuwe onderwijsmethodiek betreft: volledig mee eens hoor. Als het van mij zou afhangen zou een aantal mensen de strop krijgen. Binnen 10 jaar is het onderwijs dood in dit land.
Wat mijn gebruikersnaam betreft: verschillende computers (kot en thuis). Eentje werkte niet dus maakte ik andere aan. Maar zo lijkt het dat jullie meer bezoekers krijgen. Is nodig, als het niveau van jullie artikels even hoog zal blijven als dat van het artikel over piraterij.
Welke vakken worden trouwens Engelstalig voorgeschoteld in je richting? Ik zie inderdaad weinig noodzaak om in een richting als de jouwe over te stappen. In mijn richting, waar ik vakken heb die relevantie hebben voor zo’n 30 man in het ganse land (bijvoorbeeld Antennas & Propagation) is de zaak anders.
Wat betreft vakken die ik volledig Engels gekregen heb in de economie:
3e bach: business planning, entrepreneurship + enkele Nederlandstalige vakken met anderstalig lesmateriaal zonder noodzaak daaraan
master: alles behalve 1 vak (audit, management control, IFRS, research methods in accounting, advanced corporate finance, valuation and financial risk management). En ik heb geen enkele meerwaarde mogen ondervinden, integendeel.
Momenteel (politiek): geen enkel volledig Engelstalig, wel met anderstalig lesmateriaal soms.
En over ons bezoekersaantal: we mogen absoluut niet klagen, het gaat elke week in stijgende lijn en dagelijks is het een getal van 3 cijfers wat betreft de unieke bezoekers. Totaal geen nood om met verschillende gebruikersnamen te werken dus
.
De illusie van hogere slaagcijfers ontkracht: http://www.standaard.be/artikel/detail.aspx?artikelid=KG2LUQVH
Taak der universiteiten – uit een redevoering gehouden door Joris Van Severen voor de studenten op 19 juni 1937:
“In het Dietsche nationaal-solidaristische Rijk der Nederlanden, zullen de universiteiten een soort noviciaten worden, waar naar de geest en naar het lichaam, in ernst en tucht , zullen opgeleid, gevormd en getraind worden diegenen die morgen een der noodzakelijke aristocratiën van dat Rijk moeten worden, namelijk: de aristocratie van het verstand, van de geest.
In die zo belangrijke en dringende hervorming zullen wij, voor zover het aan het wezen van onze volksgemeenschappen, en aan de geest van onze volksgemeenschappen, en aan de geest van ons programma beantwoordt, het voorbeeld volgen dat ons door het nieuwe Duitsland aan de ene kant en door Groot-Brittannië aan de andere kant gegeven wordt. Herinnert u dienaangaande de buitengewoon merkwaardige studie over de Engelse universiteiten die, op mijn aandringen, in “De Dinaso-Student” werd gepubliceerd. Noviciaten en burchten tegelijk, zullen onze universiteiten worden: de hoge scholen van de Dietsche nationaal-solidaristische orde en tucht in de edelste en volkomenste zin die aan die woorden kan gegeven worden.
Studeren geen voorrecht. Het zal niet langer meer een voorrecht (en wat voor een voorrecht! Gij weet het, en gij weet ook wat met dat voorrecht allemaal ondernomen wordt, en hoe schandelijk het meestal verkwanseld wordt), het zal niet langer meer een voorrecht zijn, aan die universiteiten te studeren, en gestudeerd te hebben. Het zal een hoge eer zijn. Een eer die bijgevolg met een hoog verantwoordelijkheidsbesef, een vanzelfsprekende dienstvaardigheid en een hoge, zuivere moed zal moeten gedragen worden. Het honneur oblige zal op dit gebied een levenswet worden… Studenten vergeten te dikwijls dat zij van dat ‘voorrecht’ kunnen genieten omdat het gehele volk met de betaling zijner belastingen, dus met zijn spaarcenten, dus met zijn arbeid de universiteiten in leven houdt. “