Brabant Één!
april 22, 2010 23 commenteren
In reactie op de in de val der regering geculmineerde communautaire twisten wijst KASPER de – énkel en alleen op partijpolitiek vlak! – steeds verder om zich heen grijpende en eindeloze reeks staatshervormingen van de hand. In plaats van zich nu al 3 jaar met het non-item BHV onledig te houden, zouden onze politici zich beter met de economische crisis en de snel toenemende armoede in ons land bezig houden. En dat ook de bevolking – zowel in Vlaanderen als Wallonië! – dit zeer sterk zou appreciëren, kan eenvoudig opgemerkt worden door eens het oor te luisteren te leggen bij de gewone burger, die aan BHV hoegenaamd géén boodschap heeft.
KASPER keurt dan ook de voor nog meer politiek opbod zorgende betoging van 22 april voor de splitsing van BHV ten stelligste af, want hoewel sommige flaminganten beweren dat dit geen betoging tegen de Franstaligen zou zijn, is het dit de facto hoe dan ook. Immers, iedere Waal en Franstalige voelt zich door en door Belg, zoals jaarlijks kan opgemerkt worden in de week van 21 juli (als in héél Wallonië tot in de kleinste dorpjes de tricolore uithangt). Wie dus morgen mee betoogt voor de splitsing van BHV betoogt tevens én tegen België én tegen onze Waalse landgenoten.
In plaats van België aan te vallen dient men zich te realiseren dat de communautaire problemen níet veroorzaakt worden door culturele of etnische verschillen, maar wél door de ondertussen ontelbare staatshervormingen (die ons land institutioneel verminkten en compleet onbestuurbaar maakten) en door de partijpolitiek (die er belang bij heeft om steeds meer politieke structuren te creëren om er via politieke benoemingen zijn politiek personeel in onder te brengen en zo een steeds grotere greep op de maatschappij te krijgen).
We zwijgen dan nog over het feit dat er geen énkel historisch precedent bestaat voor een onafhankelijk Vlaanderen, dat slechts een samenraapsel van (delen van) wat oude Nederlandse gewesten zou zijn. Hertog Filips de Goede verenigde in de eerste helft der 15de eeuw de Belgische (en een deel der Nederlandse) vorstendommen en sindsdien hebben deze gewesten – zónder staatshervormingen en zónder partijpolitieke machtsspelletjes – eeuwenlang probleemloos samengeleefd. De problemen ontstonden toen de Franse revolutionairen hier vanaf 1795 hun Verlichtingsideologie kwamen inplanten en zo de basis legden voor het huidige communautair opbod.
Wie dus in België iets constructiefs wil bewerkstelligen, dient zich te keren tegen het partijpolitieke systéém en niet tegen een andere etnie. Concreet dient een alternatieve staatsstructuur uitgedacht te worden. De – utopische – Vlaamse onafhankelijkheid en verdere institutionele verminking van ons land draagt daar niet in het minst toe bij, nog los van de beschouwing dat zo’n onafhankelijk Vlaanderen niet meer zou zijn dan de zoveelste Amerikaanse satellietstaat en speelbal van transnationale ondernemingen en internationale bankiers. Want immers, waar het kapitalisme tot ca. 1970 actief de vorming van natiestaten stimuleerde omdat het daar het meest baat bij had, legt het nu internationaal de nadruk op de creatie en uitbouw van stadsgewesten en regio’s. Dat is onder meer zichtbaar in Brazilië, Marokko en vele andere landen. En ook het Amerikaanse Rijk kan Europa makkelijker onderdrukken naarmate er meer en meer kleine – en machteloze – staatjes in Europa ontstaan. Een onafhankelijk Vlaanderen zou dus perfect in het plaatje der kapitalisten en Amerika passen. In dat licht wordt het erg duidelijk waarom de meeste flamingantische partijen en organisaties volledig ingebed zitten in het vaarwater van de VS en van het internationale kapitalisme. Onder meer Vlaams Belang gaat al jaren plat op de buik voor de Amerikanen.
De Vlaamse publieke opinie is NIET separatistisch!
Een ruime meerderheid van de Vlaamse bevolking heeft géén (!) boodschap aan het separatistische scenario dat partijpolitiek en media ons willens nillens door de strot duwen. Er zijn voorbeelden genoeg van politieke organisaties die met succes deze problematiek overstegen, zoals het Verdinaso, de Jonge Belgen/Jeunes Belges, het Nationaal Legioen/Légion Nationale, Rex, …
Separatisme biedt immers geen oplossing, maar vergroot juist nog de geopolitieke problemen in de Lage Landen. Daarom hebben we nood aan meer samenwerking binnen een Benelux-kader. Vlamingen en Walen willen niets liever dan als goede vrienden kunnen samenleven. Het zijn slechts de partijpolitici die constant twisten om hun electorale baronieën overeind te houden en indien mogelijk te versterken, terwijl er tussen Vlamingen en Walen geen enkel probleem is.
Géén splitsing van BHV, wél hereniging van de provincie Brabant!
Wie dus écht het systeem wil breken, doekt de partijpolitiek op én draait alle staatshervormingen terug. Bijgevolg moet er in plaats van een splitsing van BHV juist het tégenovergestelde geëist worden, namelijk een hereniging van de oude (maar nu institutioneel gruwelijk verminkte) provincie Brabant! Alléén dat kan een einde stellen aan het nu al decennia aanslepende en verwerpelijke communautaristische proces, dat Nederlands- en Franstalige Belgen tegen mekaar probeert op te zetten.
Op politiek vlak moeten in héél België de communautaire denkpatronen omgebogen worden naar sociaal-economische beleidslijnen. Met deze oproep wil KASPER een andere stem laten horen, de stem van de meerderheid in dit land die niet gediend is met verder opbod en er eerder van wakker ligt of er morgen nog brood op de plank zal zijn. Herinneren wij er bij deze aan dat 21% der mensen in dit land in armoede leeft: de Vierde Wereld is dus wel degelijk een realiteit, meer zelfs, deze groeit gestaag door de neoliberale globalisering!
Dit artikel verscheen in Confiteor!, jg.1, nr.2, Lente 2009-2010
Het herenigen van de Belgische provincie Brabant is slechts een begin. België is immers een fout van de geschiedenis en dient opgelost te worden in een Heel-Nederlandse Staat. Zo dient ook het Belgische Brabant opgelost te worden in het échte historische Brabant.
Het échte Brabant (Vlaams-Brabant, Waals-Brabant, Brussel, Antwerpen en Noord-Brabant) vormt de draaispil en centrale as binnen de Nederlanden. En Vlaams-nationale vrienden, wees gerust en vrees niet, een hereniging van het échte Brabant vormt méér dan een tegengewicht voor de verfransende druk in Brabant: het vormt zelfs een vernederlandsende druk!
Al meer dan 40 jaar worden de vlamingen in deze onstaat Belgie als minderwaardig behandeld. De grondwet geldt enkel als hij in het voordeel van de franstaligen pleit, nooit andersom. BHV splitsen is de logica zelf, net als het splitsen van dit land. Beide delen zouden er wel bij varen omdat ze dan verantwoordelijk zijn voor hun eigen daden en beslissingen. Wallonië zal zich snel ontdoen van de PS-maffia en terug een moderne en echte democratische staat worden. Nu heerst er een door de vlamingen betaald communistisch PS systeem. Je hoeft niet zo lang in de geschiedenis terugkijken om te zien tot wat zulke systemen leidt. Maar blijkbaar wenst Kasper ook dit regime over heel België te bevestigen.
Fout, Leo. KASPER wil België zo snel mogelijk zien verdwijnen en zien opgaan in een Heel-Nederlandse Staat.
Het enige regime dat KASPER over België wil vestigen, dat is dit Heel-Nederlandse regime. En als het even kan zal die regime gestoeld worden op een nationale en solidaristische basis.
Vooraleer men dit kan inzien dient men evenwel de door de partijpolitiek aangeprate oogkleppen even af te nemen, uiteraard.
Heeft de gewone burger aan BHV geen boodschap? Veel gewone Vlaamse burgers in Vlaams-Brabant nochtans wel! Dit soort uitspraken verneem je ook als je praat over de vreemdelingeninvasie in Borgerhout: wie er niet mee geconfronteerd wordt, lacht dit probleem ook weg. Meestal is dat iemand uit een landelijk dorpje zonder samenlevingsproblemen.
En mogen de Vlamingen hun ongenoegen misschien niet uiten omdat de Walen met 21 juli massaal hun tricolore uithangen? Als ze dan toch zo van België houden, dat ze dan stoppen met het inpalmen van Vlaams grondgebied. Dan had er eenvoudigweg nooit een probleem geweest! Het is hun eigen schuld dat België gedoemd is om te verdwijnen.
Zeer goed artikel. Proficiat!
Een bijkomend argument voor een herenigde provincie Brabant is tevens nog dat het huidige Brusselse gewest economisch onleefbaar is omdat het afgesneden is van zijn hinterland in Vlaams- en Waals-Brabant. Een herenigde provincie Brabant zou aldus de economische neergang van Brussel kunnen stoppen en bijgevolg ook de Vlaamse economie kunnen ten goede komen.
Aangezien ik meer respect heb voor mijn Waalse zuiderburen dan Kasper, pleit ik omonwonden voor een Groot-Nederlandse staat die de historische verminkte Dietse Nederlanden terug kunnen samen houden als sterke onafhankelijke staat.
Vlaanderen op zich zou een te gemakkelijke speelbal kunnen worden van Amerika, maar dit is geenszins anders in het huidige België die zijn finacieel-economische agenda helemaal afstemd op die van Frankrijk.
Walen hebben niets van doen met les “boches du nord” die ze in 1830 al, hoe dwaas ook, in groteske ontrouw verlieten.
Zodoende: leve het levende vrije Dietsland en weg verlichtingsdenkende, decadente en imperialistische Franse cultuur! België barst, de Nederlanden één!
Het grote probleem is dat deze Derde Weg (want dat is het letterlijk) nauwelijks bekend is en daarom veel verwarring oproept omdat men bezorgd is om terechte zaken zoals taalproblematiek. Het is echter helemaal niet zo dat deze zaken hiermee worden vergeten. De Brabantse constructie is een volwaardig alternatief op zowel het België- als het Vlaanderenstandpunt zonder dat een ‘Belgicist’ dan wel een ‘Flamingant’ er onder moet lijden. Beiden moeten hiervoor de klassieke stellingen verlaten en ‘out of the box’ denken, voorbij de tegenstelling Vlaming-Waal binnen (inderdaad verwerpelijke) Belgische systeemscontext dus.
Net zoals Thierry zegt is de taalproblematiek ook voor mij correct. Ik begrijp dan ook de verzuchtingen van mensen die in de randgemeenten wonen en een stelselmatige verfransing zien. Het is echter ook mijn mening dat de taalproblematiek mede in de hand werd gewerkt door het opsplitsen van Brabant en het oprichten van een afzonderlijk Brussels Hoofdstedelijk Gewest. De Nederlandstaligen vertonen nog steeds de mentaliteit om zich terug te willen trekken achter een kunstmatige muur i.p.v. een offensieve taalpolitiek te voeren zoals de Franstaligen deze voeren.
We moeten de problemen van het verleden ook wel niet minimaliseren: de Belgische constructie Brabant is en blijft onwerkbaar, het échte Brabant niet, en er zullen wel terechte redenen geweest zijn voor de onrust, dewelke echter rechtstreeks in de hand gewerkt werden door de Belgische context: een organisch en werkbaar geheel, een centrale Brabantse as in de Nederlanden met zowel Antwerpen, Breda als Brussel (!), was er immers niet meer. In de plaats kwam een verminkt Brabant en een alsmaar sneller multiculturaliserend Brussel.
Als men Brabant wel vernederlandsen, ware het dan niet beter om een Brabant te creëren met een gigantische meerderheid aan Nederlandstaligen, een offensieve taalpolitiek te voeren en zodoende alle kunstmatige muren op te heffen?
De grenzen van België zijn kunstmatig en dienen NIET erkend te worden, dus ik ben volmondig akkoord met het beginpunt der analyse: de leuze “weg met België!”. De enige grenzen die erkend dienen te worden zijn die van de Nederlanden! Wat mij betreft met de Walen, wat anderen betreft zonder de Walen, ik heb begrip voor beide standpunten en daar kan men over discussiëren. Maar in alle eerlijkheid, ELKE staatkundige discussie in het hedendaagse Europa dient eigenlijk naar de tweede plaats verwezen te worden zolang het liberalisme, multiculturalisme, enz. enz. niet verdwijnt. Dit zijn immers sociale stromen die zich TEGEN de Staat keren – of dat nu een Belgische, Hollandse, Vlaamse, Waalse, Groot-Nederlandse, Heel-Nederlandse, Friese, … Staat is.
Het ware dus beter om – ondanks de (ogenschijnlijk?) Staatskundige tegenstellingen- de krachten eerst te bundelen op deze thema’s. Wat niet belet dat er nu al denkoefeningen m.b.t. de Staat kunnen ontstaan, zoals hierboven in alle commentaren geïllustreerd werd.
Afsluitend misschien nog een citaat van Joris Van Severen, uitgesproken tijdens de afkondiging van zijn Nieuwe Marsrichting:
“De Dinaso’s in Vlaanderen zullen de macht in de Belgische Staat veroveren, de Dinaso’s van Rijks-Nederland zullen de macht in de ‘Hollandse’ Staat veroveren. (…) Wat doen wij dan met de Walen, wordt mij opgeworpen. Ik antwoord: de Walen zullen doen wat zij in hun belang achten. Wij zullen ze niet dwingen. Willen zij aangesloten blijven bij het nieuwe Dietse Rijk, dat wij zullen vestigen, goed, dan zullen wij hen een soort zelfbestuur geven in het kader van dat nieuwe Dietse Rijk. Willen zij echter bij het nieuwe Dietse Rijk niet aansluiten, dan moeten zij dat tonen en daarvoor ijveren. Dan zijn zij de ’separatisten’. Wat ons betreft, wij vrezen de 3,5 miljoen Walen niet die in het Zuiden van ons nieuwe Rijk, een Rijk van bij de 13 miljoen Dietsers, dat zich in volle hernieuwingskracht opricht, onder een speciaal bestuur zouden leven.”
Uit: Van de demoliberale volksverscheurdheid naar Dietsland en Orde door het Verdinaso. Hier Dinaso!, 2e jg., nr. 39, 1 september 1934
Ter attentie: de gisteren opgerichte Facebook-groep ‘Stop het BHV-gelul’ heeft na amper één dag al meer dan 1.000 leden: http://www.facebook.com/home.php?#!/group.php?gid=112868538745520
De oprichter ervan stuurde net volgend bericht rond:
“Beste vrienden,
We zijn met 1000 op een dagje tijd. Ondertussen lult, zwetst en zevert men maar lustig verder.
Sire, geef ons 100 dagen en we zijn met 100.000, en dan komen we eens
naar Brussel om ons gedacht te zeggen.”
Het is toch heel eenvoudig om uit deze discussie te raken? Laat gewoon de bevolking STEMMEN over BHV en het probleem zal direct opgelost zijn, want zowel in Vlaanderen als Franstalig België zijn er grote meerderheden tégen het BHV-gelul.
De Vlaamskiljons worden zo dan na decennia agitatie terug naar af gestuurd op volkomen democratische wijze en we kunnen terug overgaan tot de échte problemen in dit land.
58% der Vlamingen en 80%¨der Franstaligen is gekant tégen een onafhankelijk Vlaanderen en tégen het BHV-gelul: http://www.katholieknieuwsblad.nl/archief/Artikelen/2010/4/30/Cordon_sanitaire_speelt_België_parten
Een zoveelste peiling die een duidelijke democratische meerderheid aangeeft van wat leeft bij de bevolking. Waarop wacht men?
Een hersenspinsel.
In Antwerpen, dat eens de Westmark van het Heilige Roomse Rijk der Duitse Natie was, dus in Antwerpen staat op het stadhuis nog steeds de Rijksadelaar die naar het oosten, naar de Keizerstad Aken kijkt. In heel dat organisch gegroeide Rijk werd het Nederduits of platdutsch gesproken. Het was de taal van de Hanse, van de mystiek en, naast het Latijn, van wetten en oorkonden. De Engelsen verstonden die taal, idem de Zweden. Het nieuwe testament werd in 1524, in Delft, in goede platten duytsche gedrukt. In een lang proces werd ze uit de Kerk, school, politiek, literatuur en wetenschap verdrongen. In de loop van de 20ste eeuw werd ze in onze streken vervangen door een Hollands dialect met verfranste invloed. We schrijven niet meer Braband maar Brabant.
We laten de nazaten van Luther zijn bijbel herschrijven uit het Hochdeutsch in het Nederduits zodat de Lautverschiebung ongedaan gemaakt wordt en we elkaar in heel dat Rijk voor het grootste deel verstaan. We corresponderen met uitgewekenen naar Canada, U.SA, Zuid-Amerika en Midden-Amerika die hun Plautdietsch in ere hebben gehouden, in ons Nederduits. Misschien vervangen we dan de kunstmatig in elkaar gekunstelde Europese Unie door datgene wat eeuwen was.
Vraag me af hoe jullie, zonder leider die de kar trekt en zonder een daaraan verbonden kwaliteitspers, die hereniging zullen realiseren? Deze hopeloze parlemtaire democratie heeft het onmogelijk gemaakt dat een leider nog kan opstaan (laat staan een militie vormen) toch een eerste vereiste om jullie doelstelling te bereiken. Hoe willen jullie de voor de Nederlandse taal verloren gebieden en gemeenten in Brabant, waar het Frans als voertaal opgelegd werd, terug vernederlandsen? Nog een geluk dat Napoleon zijn slag verloor in Waterloo zodat de jeugd en toeristen zich nog kunnen afvragen hoe het komt dat temidden van al die Franse benamingen er plots een Nederlandse naam opduikt, of beter gezegd bleef bestaan. Was die historische slag daar niet geweest had Waterloo reeds lang l’eau de loo of iets dergelijks geheten. En wat doe je met die verfranste Brabanders als ze, zich nu Waal voelend, als ze niet bij het nieuwe Dietse Rijk willen aansluiten? Ga je ze prijs geven?
Ik heb bewondering voor die mensen die dag in dag uit in Brabant voor hun taal moeten vechten en vraag me af hoe lang het nog zal duren vooraleer in Antwerpse wijken zoals Dam, Seefhoek, Hoboken, Borgerhout, Merksem enz…voor de eigen taal zal moeten gestreden worden? Nieuwe etnische inwijkelingen laten nu reeds hun invloed gelden.
Zullen we binnen onafzienbare tijd noodkreten moeten slaan zoals de heer Bonvarlet van het Comité flamand de France? Want het gaat om meer dan taal.
“Helas! il n’est que temps de recueillir les derniers vestiges de notre aucienne langue, de nos coutumes, de nos moeurs. Chaque jour en fait disparaître un lambeau. La génération qui nous suivra, oublieuse de ses ancêtres, acceptera sans protestation la langue quasi étrangère qui s’est implantée sur notre sol, et bientôt personne, plus personne, chez nous, ne saura déchiffrer nos vieux diplômes, nos chartes communales, ni lire et comprendre nos historiens et nos poètes. J’ai le coeur gros en songeant à cet avenir prochain, à l’idée de penser que nous serons désormais regardés comme un peuple sans histoire, comme une population appelée a la vie politique par la déclaration du droit de l’homme et du citoyen!!”
(1886)
@Inge – wat je Hollands dialect betreft, hier een schrijven van de heer V. Costenoble
naar het blaadje “Ons Oud Vlaemsch”.
“Par votre nouvelle orthographe, par vos constructions et par vos mots hollandais, vous avez creusé un abîme entre nous et vous; cet abîme s’élargit de jour en jour, et l’on peut prévoir que dans 25 ou 30 ans il restera bien peu de flamand en france.”
@Karel: Leider? Militie vormen? Me dunkt leeft u in vervlogen tijden? Waar het om gaat in de 21ste eeuw is de afrikanisering en arabisering van onze grootsteden, bv. in Brussel is er nu al (!) een meerderheid van niet-Europese inwoners, evenals in Antwerpen, Rotterdam en Amsterdam. We verliezen dus onze grootsteden. Wie zich nu nog bezighoudt met ‘het bestrijden van de verfransing’ is ziende blind, want in Brussel zijn niet alleen nauwelijks nog Vlamingen aanwezig, maar ook nauwelijks nog … Franstalige Brusselaars!
Het komt er dus op aan om de – schaarse – volkseigen krachten – ongeacht of die nu Nederlands dan wel Frans spreken – te steunen in onze grootsteden willen we die ooit heroveren!
De Franstalige Brusselaars wonen voorts vandaag voor het overgrote deel in de Vlaamse Rand, wat impliceert dat de Vlaamse regering alle wettelijke bevoegdheden heeft om hen in de pas te dwingen. Als er dus in de Vlaamse Rand problemen zijn, ligt dat enkel en alleen aan de Vlaamse regering en bijgevolg dient de oorzaak (i.e. de Vlaamse politici) aangepakt te worden en niet het symptoom (i.e. de Franstaligen).
Het bevechten van een gevolg van financiële globalisering (islamofobie, communautarisme) is lekker populistisch, maar weinig nuttig. Als we iets moeten aanvechten, dan is dat het sociale onrecht dat iedereen raakt, ook de ‘niet-Europeaan’. Maar we moeten daarom niet blind zijn voor de wetten van het spel, zoals dat de BENELUX puur en enkel en alleen maar omwille uit economische overwegingen zo snel mogelijk een integratieproces moet starten als alternatief en tegenwicht voor de EU. Daarom zijn we niet ongevoelig voor Vlaanderen of Wallonië, maar gewoon terechte bezorgdheden aan het opperen die communautarisme overstijgt. Van hetzelfde: de grote groepen niet-Europese immigranten zijn een probleem, maar daarom zijn die mensen zelf het probleem nog niet. Ook zij zijn slachtoffer en ook zij kunnen meegenomen worden in een project waarbij zij uiteindelijk vrijwillig de demografische druk op onze grootsteden zullen verminderen.
En wie in de geschiedenis vast zit kan beter bij de Vlaamse beweging gaan kijken, of men gaat zich er thuis voelen of het opent de ogen, in beide gevallen goede therapie!
Allez, stop nu allemaal eens met boel maken. Muziek verzacht de zeden: Brabant (Guus Meeuwis): http://www.youtube.com/watch?v=KRgC7skC1s4
BRUSSEL-HALLE-VILVOORDE
De onderhandelingen over Brussel-Halle-Vilvoorde waren, zo heette het, in de eerste plaats bedoeld om tegemoet te komen aan het arrest van het Arbitragehof (thans Grondwettelijk Hof) uit 2003. Volgens dat arrest moest er een oplossing gevonden worden, die de “anomalie” – twee arrondissementele kieskringen i.p.v. een provinciale kieskring in Vlaams-Brabant, moest wegwerken. Let wel: een oplossing, niet (noodzakelijk) een splitsing van het kiesarrondissement. Bovendien sprak het toenmalige Arbitragehof zich enkel uit over de situatie over de federale verkiezingen voor de Kamer van Volksvertegenwoordigers.
Na zes maanden van “discretie” mochten we het onlangs beleven dat in flarden van een ontwerpakkoord gesproken werd over een inperking van de koninklijke prerogatieven. Ook een staatshervorming, een herziening van verscheidene grondwetsartikels en een splitsing van het gerechtelijke arrondissement (en van de kieskring in de Senaat en voor het Europese Parlement) liggen of lagen op tafel. Dit is een typisch voorbeeld van een (communautaire) escalatiespiraal. Groen! koppelde zelfs de afschaffing van de 5%-drempel aan haar steunverlening. Het spreekt voor zich dat deze maatregelen niets meer te maken hebben met de kieskring BHV. Dan nog liever een behandeling in de Kamer.
België is heus niet in gevaar, ondanks alle stoere “Vlaamse taal” die men her en der hoort. De ironie van het lot is overigens dat zelfs in een onafhankelijk Vlaanderen dit “probleem” niet van de baan zou zijn, wel integendeel. Vlaanderen zou dan (minstens) Brussel en de faciliteitengemeenten verliezen en verplicht worden om het Minderhedenverdrag zonder meer goed te keuren. En dan zwijgen we nog over de exponentiële verfransing, mocht Wallonië in één of andere vorm aansluiting bij Frankrijk zoeken. Vinden de Vlaams-nationalisten misschien dat ze sterker staan tegenover Frankrijk, Duitsland en het Verenigd Koninkrijk dan tegen een anderstalige minderheid in België? Men zou het nog gaan geloven ook.
http://www.bloggen.be/bruno232/archief.php?ID=762265
@joris Ik leef in 2010 maar voor ik het wel en goed besef zou ik wel eens in het jaar I van de jacobijnse kalender kunnen terecht komen, of wat meer waarschijnlijk is in het jaar 1388
van de Hidjra. Overigens haalde ik het door jou opgeworpen probleem van de inwijkelingen aan. Ik heb niets tegen het frans, tenslotte sprak de Vader des Vaderlands -als hij niet zweeg wat in zijn aard lag- ook frans, maar normaal houdt ieder van zijn moedertaal en het stelselmatig voortschrijden van de verfransing is een brug te ver.
In 2010 is trouwens een militie actief. Hongarije. Ze treedt actief op tegen de criminaliteit en lynchpartijen van Roma’s. Misschien zouden we ze voor een tijdje kunnen inhuren om hier aan de brandstichtingen, overvallen en messentrekkerij een einde te stellen.
Of bedoel je met dat laatste niet eerder die daden zelf te stellen? Pleitbezorgers voor een Vlaamse IRA, kan ik moeilijk serieus nemen.
@ Thierry – kan jij begrijpend lezen of geef je liever lucht aan je eigen fantasieën en de met een ? geformuleerde beschuldigingen?
Rustig Karel, ik denk dat Thierry gewoon bedoelde dat in het hedendaagse België een militie gewoon niet zal aanslaan. Herinneren we maar simpelweg even aan de Wet op de Privé-Milities van 1934, die oorspronkelijk bedoeld was om de militie van het Verdinaso te nekken en die men in de jaren ‘80 ook vanonder het stof gehaald heeft om de VMO als militie te laten verbieden. Men zal die ook in de 21ste eeuw inroepen om militie-achtige organisaties te verbieden.
En het is overigens maar de vraag hoelang de Europese Sovjetdictators de door u geëerde Magyar Garda nog zullen laten betijen, als je eens ziet hoe ze tekeer gaan met hun veranderingen in kandidaat-lidstaat Kroatië.
BHV gaf aanleiding tot een reeds lange correspondentie waarbij het oorspronkelijk onderwerp “BHV” meermaals moest wijken voor andere onderwerpen: de vreemde invasie, het kapitalisme, Heel-Nederland, Europa en wat nog meer…Terwijl dit in feite allemaal verschillende onderwerpen zijn, die elk hun eigen benadering behoeven. Laten wij ons daarom liever beperken tot BHV, waarmede vanzelfsprekend de Brusselse en Brabantse problematiek nauw verbonden is. Zo niet dreigt het gesprek te stranden in een oeverloos gepalaver waarin een kat haar jongen niet terugvindt. Orde in de geestekn is een eerste vereiste om tot een klaar inzicht te komen. Bekijken wij vooraf eens de Brusselse situatie. Brussel is op dit ogenblik een agglomeratie van ruim één miljoen inwoners. En alles laat voorzien dat dit nog zal groeien, binnen x aantal jaar (maar ik heb ook geen glazen bol om te voorspellen wanneer juist)zullen dit er anderhalf, zelfs twee miljoen worden. Brussel is wat dat betreft overigens geen uitzondering, overal ter wereld zien wij grote steden groeien (en het platteland ontvolken). Dit is in ruime mate ook het gevolg van het feite dat Brussel de hoofdstad van de EU is. Functie die enorm bijdraagt aan haar groei en welvaart voor het hele land. Ik behoor niet tot diegenen die het einde van de EU wensen, wat niet wil zeggen dat ik blind ben voor de gebreken en zelfs gevaren van de EU. Maar de Europes eenheid, ook economisch (maar niet alleen dat) is noodzakelijk wil Europa nog een rol spelen in de groeiende wereld van de 21ste eeuw met haar opkomende continenten en sub-continenten met meestal jonge bevolkingen. Wie dit niet inziet, is ziende blind. Kankeren over de misbruiken van kapitalisme en haut-finance verandert daar geen zier aan. Wat is nu het probleem? Wel in Brussel is om zo te zeggen geen vierkante meter grond meer vrij. Al die nieuwkomers zullen zich bijgevolg in de zg. Rand vestigen, Nederlandssprekenden, Franssprekenden, Engelssprekenden, enzovoorts. Of men dit nu graag heeft of niet. Vandaag treffen wij die vreemdelingen in Dilbeek en in Grimbergen aan, overmorgen in Sint-Joris-Weert en in Herne. En zij zullen hun taal meebrengen, taalwetten houden het echte leven immers niet tegen. Het is overigens nu al zo dat het Frans lang niet meer overheersend is in het hartje van de marollen, maar wel het Swahili, het Berbers en andere exotische talen. Wat verandert de splitsing van BHV daaraan? Niets, nihil, nothing. Het is een non-item alleen bruikbaar voor het versterken van de particratie, bruikbaar ook om bepaalde personen te verzekeren van een fluwelen zitje in een van onze talrijke assemblés. Splits gerust dit boeltje en we zullen na enkele jaren vaststellen dat er helemaal niets veranderd is aan de Brusselse situatie. Men moet nu eens ophouden met het zo voor te stellen dat hier aan “grondverovering” gedaan wordt (tenzij door enkele politici met een welbewust doel voor ogen. Het is gewoon een logisch en onontkoombaar gevolg van een sociologische evolutie. Bovendien heeft de splitsing tot gevolg dat de positie van de Brusselse Vlamingen (of zijn het Vlaamse Brusselaars?) verzwakt wordt. Ten bate van wie? De splitsing zal immers tot gevolg hebben dat de al zo zwak vertegenwoordigde Nederlandstalige minderheid minstens 2 zetels zal verliezen. Is het die prijs waard? De prijs dat “Vlaanderen” Brussel – de belangrijklste stad op aarde na New-York- zal verliezen. Welk (dom) volk staat de belangrijkste stad van zijn grondgebied af?
Een oplosing zou inderdaad zijn d ehele provincie Brabant opnieuw te verenigen. daarin zouden Nederlandstaligen en Franstaligen elkaar in evenwicht houden en dat zouden de Vlamingen met recht en op voet van gelijkheid mede kunnen beslissen over alle Brusselse aangelegenheden, terwijl ze er nu eerder geduld worden.
Pas als het “Brabantse vraagstuk” is opgelost, kunnen wij de andere problemen die in de correspondentie werden genoemd, gaandeweg trachten op te lossen.
Nogmaals: orde in de geesten = orde in de straat = orde in de staat.
@Vik
Iedereen die geen blauwe waas voor zijn ogen heeft weet dat onze bevolking een elementair, natuurlijk en spontaan nationaal gevoel mist. Spreek een Limburger, West-Vlaming, Brabander over de Nederlandse stam of Brabant één en ze kijken je aan of je niet goed bij je hoofd bent. Het is daarom utopisch te verlangen of verwachten dat waarheid, recht, belangeloosheid en andere idealen in een menselijke samenleving resultaten kunnen hebben. Resultaat of geen resultaat zijn echter het enige recht of onrecht. Idealisten zijn in de geschiedenis altijd een decoratief element geweest die door de enorme meerderheid niet begrepen worden of die die meerderheid volkomen onverschillig laat. Er zijn uitzonderingen ja, maar die bevestigen alleen de heerschappij van de regel. En o wee die uitzonderingen.
Echte staatsmannen zouden het tij kunnen keren.
Helaas hebben wij politici die, 3 x helaas, onschendbaar zijn. En ofschoon ze een eed hebben gezworen om zich met alle kracht voor het volk in te zetten vegen ze de vloer aan met de onvervreemdbare rechten van dat volk.
Stel dat je in Antwerpen een taxi neemt naar Knokke, in Gent blijft de chauffeur staan. Waarom? Omdat het hem belieft. Wat kan het hem schelen of je dat onaangenaam vindt. Hij heeft zich het recht aangematigd je te doen wachten. In Brugge herhaalt hij die komedie, je kan daar wachten zolang hij verkiest. Welk individu zou dit nemen? Niemand!
Maar wat incasseren wij van onze politici. Alles. Ze verkwanselen, zetten tegen de wil van de meerderheid de poorten wijd open voor parasieten van vreemdelingen uit de hele wereld (die natuurlijk binnen de kortste keren gaan ijveren voor Brabant en de Nederlanden één), storten -ook daardoor- het land in de afgrond en vroeg of laat (ook ik heb geen glazen bol)in een bereidheid tot burgeroorlog. Wetten houden inderdaad het echte leven niet tegen.
p.s wacht nog steeds op de naam van de ter dood veroordeelde Dinaso.